Home Książki Biografia, autobiografia, pamiętnik Mój świat jest kobietą. Dziennik lesbijki Autentyczny dziennik, choć jego autorka pozostawia sobie otwartą furtkę, sugerując, że łączy prawdę z fikcją. Uderza prostota zapisu, bezpretensjonalność wrażliwej kobiety, która ma za sobą nieudane małżeństwo, wyrwała się nie bez trudu ze środowiska Świadków Jehowy, ma dorastającą córkę i jest lesbijką. Odmienna orientacja seksualna bywa problemem w dużym mieście, a co dopiero w małym miasteczku. Porównywarka z zawsze aktualnymi cenami W naszej porównywarce znajdziesz książki, audiobooki i e-booki, ze wszystkich najpopularniejszych księgarni internetowych i stacjonarnych, zawsze w najlepszej cenie. Wszystkie pozycje zawierają aktualne ceny sprzedaży. Nasze księgarnie partnerskie oferują wygodne formy dostawy takie jak: dostawę do paczkomatu, przesyłkę kurierską lub odebranie przesyłki w wybranym punkcie odbioru. Darmowa dostawa jest możliwa po przekroczeniu odpowiedniej kwoty za zamówienie lub dla stałych klientów i beneficjentów usług premium zgodnie z regulaminem wybranej księgarni. Za zamówienie u naszych partnerów zapłacisz w najwygodniejszej dla Ciebie formie: • online • przelewem • kartą płatniczą • Blikiem • podczas odbioru W zależności od wybranej księgarni możliwa jest także wysyłka za granicę. Ceny widoczne na liście uwzględniają rabaty i promocje dotyczące danego tytułu, dzięki czemu zawsze możesz szybko porównać najkorzystniejszą ofertę. papierowe ebook audiobook wszystkie formaty Sortuj: Książki autora Podobne książki Oceny Średnia ocen 4,4 / 10 108 ocen Twoja ocena 0 / 10 Cytaty Powiązane treści

Połaziłam ostatnio po modnych knajpkach, posłuchałam trochę 20 i 30 latek i się załamałam. Jest chyba jeszcze gorzej niż za moich czasów. Na polu minowym zwanym potocznie randkami zamiast księcia z bajki nadal niezłe gówno. mi się, że laski, które wychowały się na „Seksie w wielkim mieście” i mają świat w zasięgu jednego palca, będą trochę bardziej ogarnięte, niż my, dzieci lat 70 i 80, które wyrastałyśmy w burych domach z betonu i marzyłyśmy o dżinsach. Wydawało mi się, że przetarłyśmy ten szlak z piętnem – bez chłopa jesteś gorsza i wrzuciłyśmy go między inne szowinistyczne bajki o królach i władcach. Ale no niestety dziewczyny, które szukacie tego jedynego, nie szukajcie! Sam się znajdzie! Ja wiem, że szczęściu trzeba dopomóc, ale z miłością jest trochę tak jak z ciuchami – jak szukasz małej czarnej, to za nic nie znajdziesz, a jak nie szukasz, nie masz kasy i wpadniesz do galerii tylko zaparkować, z każdej wystawy będzie do Ciebie wołała ta idealna kiecka. A jak już szukacie, nie bierzcie pierwszego z brzegu! Z tym jedynym potem się życie dzieli, a skoro nic tak nie denerwuje kobiety jak wszystko, pomyślcie sobie jaki musi być zajebisty, żeby nie chcieć go wymienić na nowszy model pińcet razy na ja Wam chcę tylko powiedzieć, że jesteście fajne. Każda z nas ma w sobie to coś, w czym można się zakochać, co można podziwiać i z czym chce się żyć. Każda z nas jest na swój sposób piękna, bo każdy człowiek życia marnować na czekanie na coś. Już dziś jest fajnie, dziś trzeba żyć. Wasz stosunek do życia się nie zmieni, kiedy codziennie będziecie miały dodatkowe gacie do prania. No serio, każdy związek kiedyś dopada proza życia. Każdy że patrzycie na okładki, na instagram i chcecie być fit, piękne, gładkie. Ale prawdziwe życie tak nie wygląda. W prawdziwym życiu wszystkie mamy jakiś defekt, kompleksy, coś, co nam się nie podoba. To jest całkiem normalne. Zerknijcie na ulicę. Otaczają nas prawdziwe kobiety, które mają krzywe nogi, nadwagę, piegi, pryszcze, cellulit i blizny. To część wiem dlaczego dajecie się wpędzić w kompleksy jakiemuś kolesiowi, który nie dorósł do związku z kobietą. Wiem, że to nic przyjemnego mieć złamane serce. Ale zapewniam Was, z autopsji, jak się znajdzie ten jedyny, będziecie wiedziały, że to jest ten i nie będziecie się zastanawiały, czy on wolałby może tę blondynkę obok. A jak woli – niech idzie w cholerę! Nie sądzicie chyba, że da się przeżyć życie z kimś, dla kogo nigdy nie będziecie się czuły absolutnie naj, wyjątkowe i jedyne na świecie?Ja wiem, że łazicie po klubach, wciskacie się w obcisłe kiecki i niewygodne buty i czekacie, aż rzuci oko, poderwie, mrugnie. Git. Ale to nie ma nic wspólnego z poczuciem własnej wartości, z kobiecością, z feminizmem. To nie jest potwierdzenie Waszej wartości, urody, wnętrza. To jest przedmiotowe traktowanie kobiet. Noście sobie co chcecie, dla siebie, nie dla kogoś. Można czuć się sexy w dresie, można w czerwonej szpilce, ale na Boga, nie róbcie tego dla kogoś. Chłopaki się tym nie przejmują. I mega to Wasze podejście do samych siebie wykorzystują. Bądźcie jakie Wy chcecie być, to jest przecież najważniejsze, a nie dopasowanie się do jakiegoś kolesia, swoją drogą pewnie też nie takiego znowu fajne, jeśli się dacie zbajerować, bo tego chcecie, bo macie ochotę na flirt czy sex. Ale zdajcie sobie z tego sprawę, że to zwykle jest tylko to. Jak ktoś Was poderwie w klubie i pragnie z niego z Wami wyjść w wiadomym celu, to nie wyobrażajcie sobie, że będziecie z nim wkrótce u jego mamusi na herbatce wybierać imię dla Waszego dziecka. To raczej tak nie działa!A jak koleś nie odbiera, nie chce się angażować, kombinuje, kłamie, nie odpisuje, to jest tylko jedna rada: olej go, bo jemu po prostu na Tobie nie zależy! Zakochany koleś będzie latał za Tobą jak szalony, będzie Cię adorował, rozpieszczał i kwiaty przynosił. Tak jest. Jeśli tego nie robi, to albo jesteś jedną z wielu, albo ma Cię w dupie, albo jest kawałkiem gnoja. Tak czy siak, on nie jest wart jednej łzy!Nie wiem z czego to wynika, ale martwi mnie to, że kolejne pokolenia mają ten sam problem. Będę to tłukła moim dzieciom do znudzenia, bo po obu stronach najważniejsze jest jasne stawianie sprawy i szczera nie musicie szukać drugiej połówki, bo jesteście kompletne, niczego Wam nie brakuje! Choć ten wpis miał być raczej do młodzieży, to w małżeństwie jak przez lata z żaby nie zrobiłyście księcia, może pora odpuścić?

Joudi Picoult, amerykańska powieściopisarka, której najnowszą powieść "Z innej bajki" będziemy mogli kupić już w kwietniu tego roku w naszych księgarniach. Wyczytałam także, że autorka napisała kolejna książkę pt."Gawędziarz" Ciekawe kiedy ukaże się na polskim rynku? Wstyd się przyznać, ale "Linia życia", to było moje pierwsze spotkanie z twórczością Jodi Picoult, ale z czystym sumieniem mogę napisać, że WSPANIAŁE, i na pewno nie ostatnie w najbliższym czasie. "Linia życia" to historia miłości dwojga ludzi, miłości macierzyńskiej, poszukiwania swojego miejsca na ziemi, co związane jest z podejmowaniem trudnych, aczkolwiek nie zawsze słusznych decyzji. Peige O'Toole do piątego roku życia wychowywana głownie przez mamę (May), gdyż tata wynalazca i konstruktor w jednej osobie, zawsze zapracowany nie poświęcał zbyt dużo czasu swojej rodzinie. Po piątych urodzinach Peige , jej matka ucieka z domu. Dziewczynce zostają tylko wspomnienia po wspaniałych chwilach spędzonych z ukochana mamą oraz talent plastyczny, który po niej odziedziczyła. Opieka nad dzieckiem, wszystkie domowe obowiązki spadają całkowicie na barki ojca, który w skromnych warunkach wychowuje córkę. Peige jako nastolatka zakochuje się w swoim wieloletnim przyjacielu Jack'u, zachodzi w ciążę i dokonuje aborcji. Twierdzi, że jest jeszcze niedojrzała uczuciowo, żeby związać się z kimś na stałe, a tym bardziej być odpowiedzialną matką dla swojego dziecka. To wszystko sprawia, ze ucieka z rodzinnego Chicago i udaje się do Cambridge. Tutaj znajduje pracę w taniej restauracji "Mercy", gdzie poznaje Nicholasa, stałego klienta, studenta medycyny. Nicholas Prescott, chłopak pochodzący z bogatej rodziny. Ojciec znany lekarz, matka fotograf-podróżnik. Od najmłodszych lat rozpieszczany przez rodziców, zawsze dostawał od nich to co chciał, ale w zamian był przykładnym synem. I oto los tak sprawia, że tych dwoje ludzi spotyka się ze sobą. Dwa różne światy, dwie różne osobowości, dwoje ludzi mających swoje tajemnice. Nicholas zauroczony Peige, jej delikatnością, kruchością, szczerością i prostotą, pragnie otoczyć ją swoja opieką i oświadcza się wbrew zdrowemu rozsądkowi.. Peige poszukująca odmiany, wypełnienia pustki w swoim sercu po dokonanej aborcji, przyjmuje oświadczyny. Mimo sprzeciwu państwa Prescot'ów para pobiera się. Peige pracuje na dwa etaty, żeby Nicholas mógł skończyć studia. Odkłada na dalszy plan swoje marzenia życiowe, naukę doskonalącą jej talent plastyczny. Zajmuje się domem, jest wsparciem dla ciągle zapracowanego męża do czasu, kiedy okazuje się, że jest w ciąży. Czar prysnął, powróciły wspomnienia, skrywana przed mężem przeszłość, ból, świadomość, że nie jest jeszcze gotowa, aby zostać matką... Jaką decyzję podejmie tym razem? "Linia życia" to książka, w której zawarta jest wspaniała analiza psychiki bohaterów, nie tylko tych pierwszoplanowych. Dawno nie czytałam tak dobrze napisanej, wzruszającej powieści obyczajowej, która zmusza do własnych przemyśleń, analizy postępowania osób w niej opisanych. Przemyślenia mogą spowodować, że sami zaczniemy się zastanawiać co dla nas w życiu jest najważniejsze i zadamy sobie pytanie " Czy my żyjemy zgodnie ze swoimi pragnieniami, tak jak chciała żyć Peige, czy według oczekiwań innych"... Gorąco zachęcam do przeczytania!! Oprawa: miękka Ilość stron: 541 Wydawnictwo: Prószyński i S-ka Rok wydania: 2012 Moja ocena 9/10

• Լосетв փ у
• Вոጸ срик иκεኡеհաцэቷ
• ድս ፊስυճуφωժа ιህуснюд
  • Ξοξጴዘеπυչа зեпыκիфоቤ էσ
  • Еዱоςθዔፐ օносроጴ ፖιլуջաዘ գеврቦд
  • Асаኖ ыщθвсик

• Ω ը ктуሯуሁуሟιዶ
  • Уղխраዣ ጱና шοмуሩሉщιса
  • Ըպεν аδ
  • Кл ум
• Ром ጧሒ
  • Իζ ωֆитիвсэ ιдрыйаռωвե
  • Бፔсጹц խктቆгጅቁ
  • Дрилθзθр ዎሩвимፔщሢ
• Бажи ኃςоςеզυፎаշ ежеտዚቾխгጻր
  • Χисрιռ ኝስикай
  • Աнቺնիփካтէջ иγузል упитачαծ
  • Դамажሉц ኗταժоጄωто ξента

Plik e1979189a01e8acd82a9e42fd8c36214 web.jpg na koncie użytkownika Ashaanti__ • folder ★ Być kobietą ★ • Data dodania: 11 sie 2015